Zarządzenie Nr 123 /2009/2010
Rektora Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
z dnia 20 stycznia 2010roku
w sprawie wprowadzenia „Regulaminu Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych
Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu”

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 1994 roku o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych /tekst jednolity: Dz. U. z 1996 roku, Nr 70, poz. 335, z późn. zm./ z zachowaniem postanowień art. 66 ust. 1 i 2, art. 157 ust. 1, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym /Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm. / oraz art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 roku o związkach zawodowych /tekst jednolity: Dz. U. z 2001 roku, Nr 79, poz. 854, z późn. zm.).

zarządzam:

§ 1

Wprowadza się „Regulamin Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu” stanowiący załącznik Nr 1 do niniejszego zarządzenia.

§ 2

Określone regulaminem, o którym mowa w § 1, uprawnienia Rektora przekazuje się właściwemu Prorektorowi.

§ 3

Traci moc:
Zarządzenie Nr 61/2006/2007 Rektora Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2006 roku w sprawie wprowadzenia „Regulaminu Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu”.

§ 4

Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2010 roku.

Rektor
Prof. dr hab. Bronisław Marciniak

STANOWISKO
Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza
w Poznaniu
z dnia 7 kwietnia 2009 roku
w sprawie ostatnich posunięć władz RP wobec Uniwersytetu Jagiellońskiego
w Krakowie i Instytutu Pamięci Narodowej

Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu zdecydowanie protestuje przeciw ostatnim posunięciom władz RP, dotyczącym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie i propozycjom zmian w Instytucie Pamięci Narodowej, wysuwanym przez wystraszonych polityków.

- Protestujemy przeciw próbie użycia Państwowej Komisji Akredytacyjnej przez Panią Prof. dr hab. Barbarę Kudrycką Minister Nauki I Szkolnictwa Wyższego jako organu represjonującego Uniwersytet Jagielloński w Krakowie. Uważamy, że Uniwersytet Jagielloński wystawia sobie najwyższe świadectwo pozwalając pisać studentom samodzielne oryginalne prace magisterskie. Praca pana Pawła Zyzaka jest na to dowodem, niezależnie od ewentualnych wobec niej zarzutów. W czasie, gdy coraz głośniej o kupowaniu prac zaliczeniowych, licencjackich i magisterskich Państwową Komisję Akredytacyjną należałoby skierować do uczelni, co do których istnieje podejrzeniem że poziom nauczania jest wątpliwy, a prace licencjackie i magisterskie są nader niesamodzielne.
- Zdenerwowani działalnością Instytutu Pamięci Narodowej i brakiem wpływu na jego pracę politycy próbują wykorzystać książkę pana Pawła Zyzaka jako argument za „reformą” Instytutu Pamięci Narodowej. Po pierwsze więc książka Pawła Zyzaka nie ma akurat żadnego związku z Instytutem Pamięci Narodowej. Po drugie, wściekłość polityków na ujawnianie przez Instytut Pamięci Narodowej prawdy o najnowszych czasach wystawia Instytutowi najwyższe świadectwo: świadczy, że Instytut Pamięci Narodowej właściwie realizuje cele do których został powołany: nie kieruje się koniunkturą polityczną tylko prawdą. Przypomnijmy, że mszcząc się za ujawnienie prawdy politycy Sojuszu Lewicy Demokratycznej także obcinali fundusze Instytutowi Pamięci Narodowej, ale nie zdołali przeprowadzić „reformy” ani likwidacji Instytutu Pamięci Narodowej.
- Wszystko to są to próby odebrania nam wolności słowa, druku i badań naukowych, a Narodowi Polskiemu prawa do pamięci i prawa do wiedzy o prawdziwej historii Polski. Protestujemy więc przeciw ostatnim, kompromitującym posunięciom władz RP.

Przewodnicząca Komisji Zakładowej
/-/ Krystyna Andrzejewska

Niniejsze stanowisko otrzymują: Premier RP,
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego,
Marszałek, Sejmu RP,
Marszałek Senatu RP,
Prezes IPN,
Rektor i Senat UAM w Poznaniu,
Organy Statutowe NSZZ „Solidarność”.

STANOWISKO

Komisji Zakładowej NSZZ ,,SOLIDARNOŚĆ” Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza
w Poznaniu
z dnia 18 marca 2009 roku
w sprawie projektu dokumentu Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego „Partnerstwo
dla wiedzy – nowy model kariery akademickiej”

Przedłożony nam dokument, nazwany z niejasnych powodów ,,Partnerstwem dla wiedzy – nowy model kariery akademickiej” uważamy za socjotechniczny wybieg, za próbę odwrócenia uwagi środowiska akademickiego, jest to danie nam igrzysk zamiast chleba.

W sytuacji kryzysu gospodarczego zamiast mimo wszystko znalezienia środków na naukę i prób podwyższenia nakładów tak, by procentowo nakłady te przypominały nakłady w rozwiniętych krajach, proponuje się nam dyskusje nad ,,reformami”, aby teraz środowisko akademickie swą energię poświęciło na jałowe dyskusje o zmianach w ustawach i próbom zapobieżenia co bardziej skandalicznych zmianom, a nie na wyrażanie niezadowolenia z niedofinansowania uczelni publicznych.

Jeśli już trudno znacząco zwiększyć finansowanie uczelni, to warto zwrócić uwagę na to, że : istnieją np. proste sposoby bardziej, niż dotąd sensownego spożytkowania istniejących nakładów na szkolnictwo wyższe i naukę. Wystarczy skontrolować poziom nauczania na uczelniach i stwierdziwszy niski poziom doprowadzić do zamknięcia takich kierunków czy uczelni, a środki na stypendia skierować do uczelni, gwarantujących odpowiedni poziom.

Co do samego dokumentu: elementarny zdrowy rozsądek wymaga, aby – jeśli się rozważa reformowanie czegokolwiek – po pierwsze, mieć dokładną wizję przyszłości, stanu, do którego się zmierza. Po drugie, należy dokonać analizy stanu aktualnego, w tym poznać stan faktycznego funkcjonowania aktualnych rozwiązań prawnych.

Proponowany dokument zamiast wizji przyszłości naszego szkolnictwa wyższego zawiera wyjątkowo niejasne ogólniki, a analizy funkcjonowania szkolnictwa wyższego w ostatnich latach (szczególnie po ostatnich zmianach ustawodawstwa) nie zawiera w ogóle. Nie wiadomo więc np. co zdaniem Ministra funkcjonuje nieprawidłowo i na czym ma polegać prawidłowe funkcjonowanie. Dokument zawiera natomiast propozycje różnych szczegółowych rozwiązań, których związek z zadeklarowanymi na wstępie ogólnikami nie jest bynajmniej jasny, a które zamiast zwiększyć samodzielność i samorządność środowiska akademickiego są krępowaniem swobody i wyrażają nieufność co do korzystania z samodzielności – widać to po liście propozycji szczegółowych regulacji.

Nasz zdecydowany opór budzi kolejna próba obniżenia społecznego statusu nauczyciela akademickiego: propozycja odejścia od mianowania na rzecz umowy o pracę (punkty 4.4, 5.1). Takich rozwiązań nie wprowadziły nawet komunistyczne ustawy o szkolnictwie wyższym.

Uważamy więc, że przedstawiony dokument jest próbą odwrócenia uwagi środowiska akademickiego od prawdziwych problemów i próbą skierowania energii środowiska na bezpieczne dla Ministra tory.

W imieniu Komisji Zakładowej
Przewodnicząca
/-/ Krystyna Andrzejewska
Do wiadomości:
1. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego Pani Prof. dr hab. Barbara Kudycka
2. Przewodniczący Sejmowej Komisji Edukacji i Nauki – Pan Andrzej Smirnow.
3. JM Rektor UAM w Poznaniu Prof. dr hab. Bronisław Marciniak i Senat UAM w Poznaniu.
4. Komisja Krajowa NSZZ „ Solidarność”.
5. Krajowa Sekcja Nauki NSZZ „Solidarność”.

STANOWISKO

Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
z dnia 30 września 2008 roku
w sprawie projektu ustawy budżetowej na rok 2009 w szczególności poprawy
wynagrodzeń pracowników uczelni publicznych w roku 2009

Po zapoznaniu się z projektem Ustawy budżetowej na rok 2009 w części dotyczącej dotacji na realizację ustawowych obowiązków uczelni publicznych druk 20/09/2008 stwierdzamy co następuje:

- wydatki z budżetu państwa planowane na finansowanie działalności uczelni publicznych, w części dotyczącej wynagrodzeń mają wzrosnąć tylko o średnioroczny wskaźnik wzrostu cen towarów i usług ustalony w ustawie budżetowej tj. o 2,9%. Do wyliczenia tych środków będzie brana pod uwagę kwota bazowa w wysokości 1.873,84 zł. Kwota bazowa w wysokości 1.873,84 zł nie zapewnia relacji 3 : 2 : 1 : 1 wynagrodzeń pracowników uczelni publicznych w odniesieniu do prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej na rok 2009 tj. kwoty 3.193 zł art. 33 projektu ustawy,
- prognozowane przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto w gospodarce narodowej ma wynosić 3.193 zł – wzrost około 9% do roku 2008,
- kwota w wysokości 427 845 tys. zł zapisana w załączniku nr 2 projektu Ustawy budżetowej na rok 2009 p.t. „dofinansowanie zadań szkolnictwa wyższego” nie jest kwotą gwarantowaną tylko na poprawę wynagrodzeń w uczelniach publicznych w roku 2009. Zatem, kwota ta może zostać przeznaczona na inne zadania ustawowe poza płacowe w uczelniach publicznych i niepublicznych,
- kwota w wysokości 427 845 tys. zł przeznaczona nawet w całości na poprawę wynagrodzeń nie zapewni wysokości średnich wynagrodzeń w grupach ustawowych pracownikom uczelni publicznych w relacji 3 : 2 : 1 : 1 w odniesieniu do prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej na rok 2009 tj. kwoty 3.193 zł.

W związku z powyższym oczekujemy ażeby Pani Minister:

- dokonała wszelkich starań aby w ustawie budżetowej na rok 2009 zostały przyznane takie środki, które zapewnią w roku 2009 pracownikom uczelni publicznych wynagrodzenia w relacji 3 : 2 : 1 : 1 w odniesieniu do prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej na rok 2009 tj. kwoty 3.193 zł. Powyższa relacja zostanie spełniona tylko przy określeniu kwoty bazowej dla uczelni publicznych w wysokości 2.444,87 zł a nie przy proponowanej kwocie bazowej w wysokości 1.873,84 zł.

- podjęła takie działania, które zagwarantują wprowadzenie w ustawie budżetowej odrębnej kwoty bazowej dla pracowników uczelni publicznych w wysokości 2.444,87 zł na rok 2009 jak to ma miejsce w art. 15 ust. 2 projektu ustawy budżetowej w przypadku nauczycieli objętych ustawą z dnia 26 stycznia 1982 roku – Karta Nauczyciela.

Przewodnicząca
/-/ Krystyna Andrzejewska

Członkowie Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” UAM w Poznaniu:

Dr Adam Babula, dr hab. Piotr Barczyński, dr Elżbieta Czarniewska, prof. dr hab. Janusz Czebreszuk, prof. dr hab. Jolanta Miluska, Jerzy Gruszka, mgr Andrzej Koziński, dr Jarosław Mikołajewicz, prof. dr. hab. Kazimierz Świrydowicz, dr hab. Grzegorz Musiał, dr Andrzej Nowosad, dr hab. Barbara Walna.

POROZUMIENIE
zawarte w dniu 14 lipca 2008 roku
w sprawie zasad podwyżki wynagrodzeń pracowników Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
od 1 stycznia 2008 roku

pomiędzy:

Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, ul. Wieniawskiego 1, 61 – 712 Poznań
, reprezentowanym przez:
Prof. dr hab. Stanisława Lorenca – Rektora
przy kontrasygnacie mgr Małgorzaty Osesik – Kwestora
a
Związkiem Nauczycielstwa Polskiego Pracowników Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
reprezentowanym przez:
Prof. dr hab. Michała Kiełczewskiego
a
Komisją Zakładową NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, reprezentowaną
przez:
Mgr Krystynę Andrzejewską

§ 1

Działając na podstawie Ustawy Budżetowej na rok 2008, z dnia 23 stycznia 2008 r. (Dz. U. 2008, Nr 19, poz. 117) ustala się z dniem 01 stycznia 2008 roku., podwyższenie wynagrodzeń dla pracowników Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, na zasadach określonych w niniejszym porozumieniu.

§ 2

1. Z dniem 01 stycznia 2008 r. podwyższa się, z uwzględnieniem postanowień § 3 i 4 niniejszego porozumienia, o kwotę 100,00 zł. brutto miesięcznie wynagrodzenie zasadnicze następujących pracowników Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu:
a) nauczycieli akademickich, dla których UAM jest podstawowym miejscem zatrudnienia,
b) nauczycieli akademickich, którzy ukończyli 70 rok życia i są zatrudnieni w UAM na podstawie umów o pracę na czas określony,
c) pracowników niebędących nauczycielami akademickimi.
2. Podwyższeniu w relacji do w/w kwoty ulegają: dodatki stażowe, premie, nagrody jubileuszowe, odprawy emerytalne oraz pozostałe elementy wynagrodzenia wynikające ze stosunku pracy.

§ 3

1. Osoby zatrudnione w niepełnym wymiarze czasu pracy otrzymują podwyżkę wynagrodzenia zasadniczego proporcjonalną do wymiaru zatrudnienia.
2. Osoby zatrudnione po dniu 01 stycznia 2008 r. otrzymują podwyżkę naliczoną od daty podjęcia pracy.
3. Podwyżki nie otrzymują osoby zatrudnione na podstawie umów o pracę na okres próbny albo umów o pracę na zastępstwo.

§ 4

Podwyższone wynagrodzenia zostaną wypłacone z wyrównaniem w następujących terminach:
a) pracownikom niebędącym nauczycielami akademickimi – w dniu 29 sierpnia 2008 r.
b) nauczycielom akademickim – w dniu 01 września 2008 r.

§ 5

Porozumienie podpisano w trzech jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdej ze stron.

KOMUNIKAT
Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność"
Uniwersytetu im Adama Mickiewicza w Poznaniu
z dnia 7 kwietnia 2008 roku
w sprawie podwyżek wynagrodzeń w roku 2008

Uprzejmie informujemy Członków NSZZ "Solidarność" oraz pracowników UAM w Poznaniu, że dnia 3 kwietnia 2008 roku w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego (MNiSzW) odbyło się spotkanie na prośbę Krajowej Sekcji Nauki NSZZ "Solidarność".

Krajowa Sekcja Nauki NSZZ "Solidarność" przekazała Pani Minister Prof. dr hab. Barbarze Kudryckiej kolejne postulaty i pytania. Takimi pytaniami m.in. były:
1) kiedy uczelnie publiczne w roku 2008 otrzymają decyzje dotyczące dotacji budżetowej, z której w uczelni publicznej wydziela się m.in. środki na wynagrodzenia pracowników. Środki na wynagrodzenia w roku 2008 powinny wzrosnąć o 2,3%,
2) kiedy zostaną przekazane środki do Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego w wysokości 301 845 000 zł i dalej do uczelni publicznych na dofinansowanie zadań szkolnictwa wyższego, w tym na zwiększenie wynagrodzeń pracowników uczelni publicznych (załącznik nr 2, ustawa budżetowa na rok 2008 str 1098 poz. 51).

Pani Minister Barbara Kudrycka wyjaśniła, że:
- decyzje o dotacji budżetowej uczelnie publiczne otrzymają po wprowadzeniu stosownych zmian do Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, które to określa kryteria. Nowelizacja rozporządzenia jest na etapie uzgodnień międzyresortowych. W tej sytuacji znowelizowane rozporządzenie wejdzie w życie najprawdopodobniej w połowie maja,
- podjęła już wstępne czynności w Ministerstwie Finansów w celu przekazania środków do MNiSzW w wysokości 301 845 000. zł. Zasady podziału tych środków pomiędzy uczelnie zostaną omówione na następnym spotkaniu, które powinno odbyć się jeszcze w miesiącu kwietniu.
Ze wstępnych informacji wynika, że podwyżki te zostaną wprowadzone od 1 stycznia 2008 roku, i że szacowana kwota to ok. 140 zł (brutto) miesięcznie na jeden etat kalkulacyjny.

Jednocześnie informujemy, że Krajowa Sekcja Nauki NSZZ "Solidarność" wystąpiła z wnioskiem do Pana Donalda Tuska Premiera RP o przekazanie jeszcze w roku 2008 dodatkowych środków na poprawę wynagrodzeń w wysokości 300 ml. zł z rezerwy budżetowej.

Jego Magnificencja
Rektor
Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Prof. dr hab. Stanisław Lorenc

Szanowny Panie Rektorze,

W imieniu Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność" Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu przesyłam stanowisko w sprawie naliczenia środków na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych na rok 2007 w Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

STANOWISKO
Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność" Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
z dnia 2 października 2007 roku
w sprawie trybu wyliczenia kwoty zakładowego funduszu świadczeń socjalnych na rok 2007
w Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Zgodnie z art. 157 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r., Nr 164, poz. 1365 z póź. zmianami) dla pracowników uczelni publicznych tworzy się odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych w wysokości 6,5 % planowanych przez uczelnię rocznych wynagrodzeń osobowych. Ponadto, zgodnie z art. 157 ust. 3 wymienionej ustawy, nalicza się także odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych na każdego byłego pracownika uczelni publicznej będącego emerytem lub rencistą w wysokości 10 % rocznej sumy najniższej emerytury lub renty z roku poprzedniego, ustalonej zgodnie z art. 94 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z póź. zm.). Wymienione odpisy stanowią w uczelni publicznej jeden fundusz (art. 157 ust. 4). Wszelkie pozostałe kwestie, dotyczące zakładowego funduszu świadczeń socjalnych wynikają z ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (jednolity tekst Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 z póź.. zm.) oraz stosownego regulaminu.

Obowiązujące także od 1 stycznia 2007 r. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2006 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej uczelni publicznych (Dz. U. Nr 246, poz. 1796) stanowi w § 13, iż planowane przez uczelnię publiczną roczne wynagrodzenia osobowe, będące podstawą odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, o którym mowa w art. 157 ust. 1 ustawy, stanowią planowane roczne środki przeznaczone na wynagrodzenia osobowe w rozumieniu art. 110 ust. 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jed. tekst Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74). Z kolei w tym przepisie zdefiniowano pojęcie „planowanych rocznych środków przeznaczonych na wynagrodzenia osobowe” w rozumieniu przepisów dotyczących zakładowego funduszu świadczeń socjalnych jako „planowane roczne środki przeznaczone na wynagrodzenia osobowe – pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe”. Art. 110 ust. 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych został wprowadzony do ustawy w obecnym brzmieniu z dniem 1 stycznia 1999 r. (przez art. 172 pkt 7 lit. d) ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, (Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poź. zm. 1118), a więc miał zastosowanie także w latach poprzednich.

Podstawowym problemem związanym z prawidłowym naliczeniem odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych jest zdefiniowanie pojęcia wynagrodzeń osobowych. Legalną definicję tego pojęcia zawierał Załącznik nr 4 do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 marca 2003 r. w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów i wydatków oraz przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2003, Nr 68, poz. 634), które zostało uchylone z dniem 31 grudnia 2003 r. przepisem art. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz ustawy o uruchamianiu środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 93, poz. 890). Mimo obowiązku wydania aktu wykonawczego, wynikającego z art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (j.t. Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148 z póź. zm.) Minister Finansów nie wydał nowego rozporządzenia, które zawierałoby legalną definicję wynagrodzeń osobowych w rozumieniu ustawy o finansach publicznych.

Bardzo podobną definicję zawiera wydane na podstawie art. 16 ust. 4 pkt 1 i ust. 5 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 roku o finansach publicznych o finansach publicznych – obowiązujące rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze źródeł zagranicznych (Dz. U. Nr 107, poz. 726 z póź. zm.). W tym rozporządzeniu rozszerzono jedynie zapisy dotyczące wynagrodzeń osobowych posłów i senatorów oraz świadczeń o charakterze deputatowym.

Taką samą klasyfikację wynagrodzeń zawierają akty wykonawcze do ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439, z póź. zm.), wydane na podstawie jej art. 31, tj:
- rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 24 sierpnia 2005 r. w sprawie określenia wzorów formularzy sprawozdawczych, objaśnień co do sposobu ich wypełniania oraz wzorów kwestionariuszy i ankiet statystycznych stosowanych w badaniach statystycznych ustalonych w programie badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2006 (Dz. U. Nr 206, poz. 1707),
- rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2006 r. w sprawie określenia wzorów formularzy sprawozdawczych, objaśnień co do sposobu ich wypełniania oraz wzorów kwestionariuszy i ankiet statystycznych stosowanych w badaniach statystycznych ustalonych w programie badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2007 (Dz. U z 2006 r. Nr 245, poz. 1781, zm. Dz. U. z 2007 r. Nr 37, poz. 238)

W myśl powołanych przepisów:
Wynagrodzenia dzielą się na:
- wynagrodzenia osobowe,
- wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia lub umowy o dzieło (z wyjątkiem honorariów),
- honoraria (wynagrodzenia z tytułu korzystania lub rozporządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi),
- wynagrodzenia agencyjno-prowizyjne,
- dodatkowe wynagrodzenia roczne dla pracowników jednostek sfery budżetowej,
- wypłaty z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej.
Wątpliwość związana z naliczeniem odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych wynika z tego, iż nauczyciele akademiccy zatrudnieni w UAM w Poznaniu podobnie jak w innych uczelniach mają prawo do naliczania kosztów uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i praw pokrewnych w wysokości 50% przychodu, na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z póź. zm.). W związku z tym rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy w rozumieniu przedstawionej wyżej klasyfikacji otrzymują oni wynagrodzenia osobowe, czy też honoraria. Przyjęcie, iż są to honoraria skutkowałoby nienaliczeniem od nich odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych co ma zastosowanie w UAM w Poznaniu w roku 2007 (szczegóły Uchwała Nr 119/2007 Senatu UAM w Poznaniu z dnia 28 maja 2007 roku w sprawie przyjęcia planu rzeczowo-finansowego).

Wynagrodzenia osobowe zostały zdefiniowane w powołanych wyżej rozporządzeniach Ministra Finansów i Rady Ministrów następująco:
Wynagrodzenia osobowe, obejmują wynagrodzenia i inne świadczenia z tytułu pracy, wypłacane lub wydane w naturze (odpowiednio przeliczone): pracownikom - należne z tytułu istniejącego stosunku pracy lub stosunku służbowego, osobom wykonującym pracę nakładczą - należne z tytułu umowy o pracę nakładczą, młodocianym - z tytułu umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego i osobom pełnoletnim, które kończą naukę zawodu na warunkach określonych dla młodocianych.
Wynagrodzenia osobowe obejmują w szczególności:
- wynagrodzenia zasadnicze w formie czasowej, akordowej, prowizyjnej i innej,
- dodatki za staż pracy oraz inne dodatki (dodatkowe wynagrodzenia) za szczególne właściwości pracy, szczególne kwalifikacje lub warunki pracy,
- premie i nagrody regulaminowe i uznaniowe (z wyjątkiem nagród zaliczanych do nagród motywacyjnych), - dodatki za pracę w godzinach nadliczbowych,
- wynagrodzenia dodatkowe za prace wykonywane w ramach obowiązującego wymiaru czasu pracy, lecz niewynikające z zakresu czynności,
- wynagrodzenia za czynności przewidziane do wykonania poza normalnymi godzinami pracy w zakładzie lub w innym miejscu wyznaczonym przez pracodawcę (np. dyżury, pełnienie pogotowia domowego),
- dopłaty (dodatki) wyrównawcze (np. wyrównanie do wysokości kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na podstawie odrębnych przepisów),
- wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy, wypłacane ze środków pracodawców (wynagrodzenia za urlopy wypoczynkowe i dla poratowania zdrowia, za czas niezdolności do pracy wskutek choroby, za czas przestoju niezawinionego przez pracownika i inne),
- nagrody jubileuszowe, odprawy rentowe i emerytalne, ekwiwalenty pieniężne za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i inne,
- uposażenia posłów i senatorów wraz z uposażeniem dodatkowym, odprawy emerytalne, rentowe i parlamentarne posłów i senatorów, odprawy pracowników biur klubów, kół poselskich i senatorskich oraz zespołów parlamentarnych w związku z zakończeniem kadencji Sejmu i Senatu, a także odprawy dla pracowników samorządowych zatrudnionych na podstawie wyboru, z którymi został rozwiązany stosunek pracy w związku z upływem kadencji,
- świadczenia o charakterze deputatowym (wartość świadczeń w części nieopłaconej przez pracownika) lub ich ekwiwalenty pieniężne (np. deputaty węglowe, energetyczne, środków spożywczych), a także ekwiwalenty za umundurowanie, jeżeli obowiązek jego noszenia wynika z obowiązujących ustaw (z wyjątkiem żołnierzy i funkcjonariuszy),
- świadczenia odszkodowawcze (np. w związku ze skróceniem okresu wypowiedzenia, świadczenia wyrównawcze wypłacane pracownikom, którzy wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznali stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu),
- świadczenia pieniężne w wysokości zasiłku z ubezpieczenia społecznego wypłacane sędziom i prokuratorom w przypadkach, w których pracownikom podlegającym ubezpieczeniu społecznemu przysługują zasiłki niezależnie od prawa do wynagrodzenia.
Do wynagrodzeń osobowych nie zalicza się wynagrodzeń z tytułu rozporządzania przez pracowników prawami autorskimi do utworów stworzonych w ramach stosunku pracy.

Natomiast honoraria określono następująco:
Honoraria (wynagrodzenia z tytułu korzystania lub rozporządzania prawami autorskimi lub pokrewnymi) obejmują w szczególności:
- wynagrodzenie przekazywane autorowi lub artyście wykonawcy z tytułu korzystania z utworu lub artystycznego wykonywania przez podmioty wypłacające wynagrodzenie, jeżeli utwór lub artystyczne wykonanie zostały stworzone przez pracowników na podstawie umowy o pracę lub przez osoby fizyczne na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło,
- wynagrodzenia (tantiemy) wypłacane twórcom lub artystom wykonawcom przez organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi,
- wynagrodzenia za opracowania naukowe i badawczo-rozwojowe wykonywane przez pracowników jednostek naukowych i jednostek badawczo-rozwojowych, stanowiące wykładnik działalności twórczej,
- wynagrodzenia i tantiemy wypłacane twórcom przez stowarzyszenia twórców,
- wynagrodzenia za opracowania naukowo-badawcze i rozwojowe wykonywane przez pracowników placówek naukowych i szkół wyższych poza obowiązującym ich czasem pracy lub poza obowiązującym wymiarem zajęć - wyłącznie w zakresie prac twórczych.

Problematyki stosowania do przychodów z umowy o pracę kosztów uzyskania przychodów z tytułu praw autorskich dotyczy pismo Departamentu Podatków Bezpośrednich i Opłat Ministerstwa Finansów nr PO 5/JS-8693/01926/96 z dnia 3 lipca 1997 r. ("Serwis Podatkowy" 1997, nr 12/97), w którym stwierdzono:
Jeżeli z treści umowy o pracę wynika, że pracownik otrzymuje wynagrodzenie składające się z kilku elementów, np. wynagrodzenia podstawowego i wynagrodzenia (honorarium) z tytułu korzystania z praw autorskich, to w przypadku gdy pracownik – twórca jest autorem dzieła stanowiącego przedmiot prawa autorskiego spełniony zostaje wymóg zawarty w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc w stosunku do tej części wynagrodzenia koszty uzyskania powinny być ustalane w wysokości 50% przychodu z tego tytułu. Natomiast do pozostałych składników wynagrodzenia wynikającego z umowy o pracę norma kosztów uzyskania powinna być ustalana zgodnie z postanowieniami art. 22 ust. 2 wymienionej ustawy. Realizacja powyższych zasad nakłada na jednostki organizacyjne zatrudniające twórców na podstawie umowy o pracę obowiązek wyodrębniania w tych umowach postanowień dotyczących prac objętych prawami autorskimi i przysługujących z tego tytułu wynagrodzeń. Dokonując wypłat wynagrodzeń jednostki te powinny w prowadzonej ewidencji również wyodrębniać wynagrodzenia objęte 50%-ową stawką kosztów uzyskania przychodów od pozostałych wynagrodzeń związanych z pracami nie będącymi przedmiotem praw autorskich lub praw pokrewnych.

Z powyższego wynika, że uczelnia powinna dostosować treść umów o pracę z pracownikami korzystającymi z 50% stawki kosztów uzyskania przychodów, poprzez wyodrębnienie wynagrodzenia zasadniczego i wynagrodzenia (honorarium), a także ustalić zakres prac wykonywanych w ramach stosunku pracy, które mogą stanowić przedmiot prawa autorskiego.

Konsekwencją takiej regulacji byłoby uznanie części wynagrodzenia za honorarium, a więc wyłączenie go z kategorii wynagrodzeń osobowych, od których nalicza się m.in. odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, a także na nagrody rektora – art. 155 ust. 4 i ust. 8 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Należy jednak zauważyć, że zabieg ten miałby daleko idące negatywne skutki, gdyż za czas niewykonywania przez nauczyciela akademickiego pracy z powodu przebywania na urlopie wypoczynkowym, dla poratowania zdrowia zwolnienia powodu choroby itd. a więc za niewykonywanie utworów w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (j.t. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 z póź. zm.) nie przysługiwałoby honorarium. W sytuacji, gdy wynagrodzenie (honorarium) w UAM w Poznaniu stanowi 75% wynagrodzenia zasadniczego oznaczałoby to, że osoby te otrzymywałyby tylko 25% wynagrodzenia zasadniczego, co byłoby niezgodne z rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 grudnia 2006 r. w sprawie warunków wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w uczelni publicznej (Dz. U. Nr 251, poz. 1852 z póź. zmianami), gdyż w każdym wypadku nawet 25% najwyższego wynagrodzenia w danej grupie stanowisk jest niższe od najniższej stawki wynagrodzenia zasadniczego dla tej grupy stanowisk. np. profesorowi zwyczajnemu, który otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze w wysokości 6.100. zł i korzysta z 50% stawki kosztów uzyskania przychodu w odniesieniu do 75% wynagrodzenia a więc kwoty 4.575 zł brutto, za czas pozostawania na zwolnieniu lub na urlopie, podczas którego z natury rzeczy nie następuje wytwarzanie utworów objętych prawami autorskimi, należałoby wypłacić jedynie 1.525 zł brutto, a to jest znacznie poniżej minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego przysługującego na tym stanowisku, które wynosi obecnie 3.830 zł brutto. Podobnie ma się wynagrodzenie osoby zatrudnionej na stanowisku adiunkta, której zaproponowano w umowie o pracę wynagrodzenie zasadnicze w wysokości 3.100 zł brutto ( 75% - 2.325 zł brutto, 25% 775 zł brutto , minimalna stawka wynagrodzenia zasadniczego wynosi 2.710 zł). W wielu wypadkach wynagrodzenie pozostałe po odjęciu wynagrodzenia (honorarium) wraz z dodatkiem za staż pracy byłoby niższe od minimalnego wynagrodzenia za pracę, wynikającego z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. Nr 200, poz. 1679 z póź. zm.), które w 2007 roku wynosi 936 zł brutto. Inną konsekwencją uznania części wynagrodzenia pracowników uczelni za honorarium w rozumieniu klasyfikacji wynagrodzeń, byłoby także nienaliczanie od nich np. dodatków za staż pracy. W tej sytuacji pozostaje wątpliwe naliczenie nagrody rocznej tzw."13" – tki od jakiej kwoty wynagrodzenia?

W UAM w Poznaniu z dniem 1 stycznia 2007 wprowadzono nową treść umowy o pracę z lub aneksowano wcześniej zawarte stosunki pracy z których to wynika, że wynagrodzenie zasadnicze składa się z:
- honorarium z tytułu prowadzenia chronionych prawem autorskim badań naukowych i działalności dydaktycznej, którego procentowy udział w wynagrodzeniu zasadniczym określać będzie corocznie składane oświadczenie w sprawie struktury indywidualnego wynagrodzenia zasadniczego.
- wynagrodzenia osobowego z tytułu wykonywania nie objętych ochroną prawem autorskim zadań organizacyjnych, którego procentowy udział w wynagrodzeniu zasadniczym określać będzie corocznie składane oświadczenie w sprawie struktury indywidualnego wynagrodzenia zasadniczego

Już sama treść umowy lub aneksu do wcześniejszych umów wskazuje wyraźnie, że chodzi o „udział wynagrodzenia za pracę o charakterze twórczym w wynagrodzeniu zasadniczym przysługującym ze stosunku pracy”. Zestawienie tego zapisu z przytoczoną wyżej definicją wynagrodzeń osobowych wskazuje, że wynagrodzenie zasadnicze jest zawsze wynagrodzeniem osobowym (wynagrodzenia zasadnicze są składnikiem grupy wynagrodzeń osobowych). Usuwa to natychmiast problemy, o których mowa była wyżej, a wynikające z błędnego założenia, że część wynagrodzenia pracowników jest zaliczana do honorariów. Skoro wynagrodzenie zasadnicze jest wynagrodzeniem osobowym, to jednocześnie wyklucza, by mogło ono – choćby w części – stanowić honorarium w rozumieniu przywoływanej wyżej klasyfikacji wynagrodzeń.

Oznacza to, że nauczyciele akademiccy zatrudnieni w UAM w Poznaniu mogą korzystać z korzystniejszych dla nich sposobów naliczania kosztów uzyskania przychodów, jednakże przychody te w dalszym ciągu mają charakter wynagrodzenia zasadniczego, wynikającego z Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 grudnia 2006 r. w sprawie warunków wynagradzania za pracę (Dz. U. z 2006 roku Nr 251, poz. 1852 z póź. zmianami) więc są wynagrodzeniami osobowymi. Skutkuje to koniecznością naliczenia od nich odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych w UAM w Poznaniu w odpowiedniej wysokości.

Pragniemy również zauważyć, że w świetle obowiązującego Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2006 roku w sprawie szczególnych zasad gospodarki finansowej uczelni publicznych (Dz. U. z 2006 roku, Nr 246, poz. 1796) nie powstaje obowiązek rozdzielenia w planie rzeczowo - finansowym uczelni środków na wynagrodzenia osobowe i honoraria co było obowiązkiem wynikającym z § 15 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 sierpnia 1991 roku w sprawie zasad gospodarki finansowej uczelni. Z postanowień § 9 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2006 roku wynika, że w rocznym planie rzeczowo - finansowym uczelnia publiczna ujmuje dane o zatrudnieniu i wynagrodzeniach wynikających ze stosunku pracy w grupach pracowników na stanowiskach, o których mowa w art. 151 ust. 1pkt 1 ustawy, w podziale na wynagrodzenia osobowe i dodatkowe wynagrodzenie roczne z wyodrębnieniem środków na nagrody, o których mowa w art. 155 ust. 4 i 8 ustawy. Ponadto ustawodawca w art. 151 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym nakłada na senat uczelni obowiązek wydzielenia z dotacji budżetowej środków na wynagrodzenia pracowników uczelni publicznej, z których w planie rzeczowo finansowym należy wydzielić środki na wynagrodzenia osobowe i pozostałe ze stosunku pracy.

Definicja wynagrodzenia osobowego, które mówi o tym, iż "nie zalicza się wynagrodzeń z tytułu rozporządzania przez pracowników prawami autorskimi do utworów stworzonych w ramach stosunku pracy" odnosiłoby się do sytuacji, w której pracownik posiadałby w umowie o pracę zapis gwarantujący mu oprócz wynagrodzenia zasadniczego także dodatkowe honorarium z tytułu praw autorskich do utworów, stworzonych w ramach wykonywanej pracy.

W takim przypadku honorarium, które nie jest wynagrodzeniem osobowym byłoby niezależnym uzupełnieniem zasadniczego wynagrodzenia pracownika, przysługującym mu wyłącznie za konkretne utwory, wykonane podczas pracy i udokumentowane w prowadzonej przez pracodawcę ewidencji.

Komisja Zakładowa NSZZ "Solidarność" Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu zwraca się do Jego Magnificencji Rektora i Wysokiego Senatu o:
1) skorygowanie planu rzeczowo - finansowego przyjętego w Uchwale Senatu UAM w Poznaniu Nr 119 z dnia 28 maja 2007 roku w części dotyczącej wysokości środków na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych z zachowaniem przepisów:
- Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2006 roku w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej uczelni publicznych ze szczególnym uwzględnieniem postanowień § 13 planowane przez uczelnię publiczną roczne wynagrodzenia osobowe, będące podstawą odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, o którym mowa w art. 157 ust. 1 ustawy, stanowią planowane roczne środki przeznaczone na wynagrodzenia osobowe w rozumieniu art. 110 ust. 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r., NR 137, poz. 887, z póź. zm.),
- ustawy z dnia 15 czerwca 2007 roku o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. z 2007 roku Nr 115, poz. 792).
2) wyliczenie wysokości kwoty zakładowego funduszu świadczeń socjalnych od kwoty 214 431 000 zł ujętej w planie rzeczowo - finansowym przez Naszą Uczelnię na roczne wynagrodzenia osobowe (tabela w Dziale III Zatrudnienie i wynagrodzenia w grupach stanowisk) z pominięciem wyjaśnienia, które nie jest przedmiotem planu w świetle przepisów w/w Rozporządzenia Rady Ministrów, a nie jak to jest w przyjętej uchwale senatu od kwoty 118 831 000 zł.

Jednocześnie informujemy Jego Magnificencję Rektora i Wysoki Senat, że poza Naszym Uniwersytetem tylko Uniwersytet Warmińsko - Mazurski w Olsztynie naliczał fundusz świadczeń socjalnych od zaniżonej kwoty osobowego funduszu płac.

Z wyrazami szacunku i poważania

Niniejsze stanowisko otrzymują:
Senat UAM w Poznaniu
Związek Nauczycielstwa Polskiego w UAM w Poznaniu

Z innymi stanowiskami w sprawie lustracji można zapoznać się na stronie: www.uamujawnicprawde.republika.pl

OŚWIADCZENIE
Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność”
Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
z dnia 4 kwietnia 2007 roku
dotyczące lustracji nauczycieli akademickich w UAM w Poznaniu

Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu z niepokojem przyjmuje do wiadomości Stanowisko Senatu Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu z dnia 26 marca 2007 roku w sprawie tzw. ustawy lustracyjnej.

Powoływanie się przez Senat Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na to, że ustawa lustracyjna narusza autonomię Uniwersytetu zakrawa na ironię. Jak się okazało, środowisko naukowe nie jest zdolne do samolustracji; 17 lat wolności nie wystarczyło naszej autonomicznej uczelni nie tylko na jakąkolwiek samodzielną formę lustracji, ale choćby na powołanie komisji historycznej, badającej przeszłość – także niechlubną – naszego Uniwersytetu. Jest to o tyle bolesne, że posłannictwem profesorów (wszak słowo „profesor” pochodzi od profiteor – wyznaję (prawdę)) jest wyznawanie, poszukiwanie i poznawanie prawdy i dzielenie się nią z innymi. Z oświadczeń niektórych pracowników nauki wynika jednak, że nie chcą dociekać, ani nawet znać prawdy o przeszłości swojego środowiska.

Podobnie nietrafny jest argument o niezgodności oświadczenia lustracyjnego z sumieniem. Nie łamała widać sumień niektórym profesorom i innym pracownikom uczelni ani przynależność do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR), ani składanie samokrytyki na zebraniach Podstawowych Organizacji Partyjnych PZPR (POP) ani masowe i dobrowolne uczestnictwo w pochodach pierwszomajowych i oddawanie hołdu pierwszym sekretarzom PZPR stojącym na trybunach ani rozmowy z jawnymi pracownikami i tajnymi współpracownikami najpierw Urzędu Bezpieczeństwa (UB) potem Służby Bezpieczeństwa (SB) tzw. esbekami. Nie było dla nich problemem podpisywanie lojalek, aby otrzymać paszport, składanie upokarzających sprawozdań z wyjazdów zagranicznych, ani wreszcie zawiadomienie Prokuratury Wojsk Lotniczych w Poznaniu, że podpisy sekretarzy POP PZPR z Wydziału Chemii i Instytutu Fizyki pod poręczeniami społecznymi w sprawie aresztowanych w roku 1982 dwóch pracowników uczelni nie są poręczeniami PZPR. Okazuje się dziś, że złożenie oświadczenia, iż ma się czyste sumienie ma być aktem, który godzi w przekonania. W tym kontekście warto byłoby przypomnieć sobie choćby tytuły rozpraw doktorskich i habilitacyjnych czy dorobek naukowy z lat 50 – 80 niektórych dzisiejszych koryfeuszy humanistyki.

Mamy ponadto duże wątpliwości czy osoby, które nie złożą oświadczeń lustracyjnych mogą być wzorcami osobowymi dla studentów, czy mogą być dla nich autorytetami? Studenci przecież na nas patrzą...

Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” UAM w Poznaniu oświadcza, że zdecydowanie popiera ustawę lustracyjną, mimo jej niedoskonałości. „Solidarność” czekała na nią od 4 czerwca 1989 roku. Nie jesteśmy za bezwzględnymi zwolnieniami pracowników, ale jesteśmy za ujawnieniem prawdy. Tego wymaga elementarny szacunek wobec ofiar Służby Bezpieczeństwa (SB), która szeroko wykorzystywała nawet pozornie niewinne materiały dostarczane przez jej współpracowników. Doskonale wiemy, że wiele osób wcześniej uwikłanych w komunistyczne układy, w latach ‘80 wychodziło z tych zależności i nie zawsze ocena takich osób może być jednoznaczna. Tym nie mniej bez ujawnienia prawdy, zwłaszcza tej bolesnej, nie możemy być wiarygodni dla społeczeństwa zwłaszcza dla młodzieży akademickiej. Zamiast więc kwestionować ustawę lustracyjną, Senat UAM w Poznaniu powinien powołać komisję historyczną, która zajmie się – podobnie, jak Ksiądz Tadeusz Isakowicz–Zalewski – także heroicznymi przypadkami tych pracowników UAM w Poznaniu, którym Służba Bezpieczeństwa i Polska Zjednoczona Partia Robotnicza utrudniały karierę, ale których nie złamały, i tych, którzy wskutek szykan stracili pracę. Byłby to nie tylko akt na rzecz sprawiedliwości, ale pewna moralna rekompensata. Jeżeli tego nie uczynimy, „to kamienie wołać będą…”

Oświadczenie niniejsze składamy dlatego, aby dla wszystkich było jasne, że w Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu zatrudnione są nie tylko osoby, które kwestionują lustrację, ale także Ci, którzy ją zdecydowanie popierają.

Stanowczą domagamy się, by w stosunku do nas uchwalona ustawa przez Sejm RP z dnia 18 października 2006 roku o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa w latach 1944-1990 oraz treści tych dokumentów i podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej – tym samym obowiązujące PRAWO – została skrupulatnie, we wszystkich jej punktach zrealizowana, bez oczekiwania na ewentualne orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego.

W imieniu Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność”
Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Przewodnicząca
/-/ Krystyna Andrzejewska

Stanowisko
Prezydium Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność”
w sprawie lustracji środowiska akademickiego i pracowników nauki
Warszawa, 2 kwietnia 2007 r.

Krajowa Sekcja Nauki NSZZ „Solidarność” zrzeszająca znaczną część pracowników akademickich i placówek naukowych przyjęła z szacunkiem uchwalenie ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa Państwa z lat 1944 – 1990 oraz treści tych dokumentów, a także ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o zmianie ustawy o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa Państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów i ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

Krajowa Sekcji Nauki wielokrotnie występowała w sprawach lustracji zwracając się do całego środowiska akademickiego i pracowników nauki o przeprowadzenie szerokiej samolustracji. „Solidarność” domagając się prawdy, przyczyniła się do wywalczenia wolności. Aby zwiększyć zakres wolności, niezbędne jest poszerzenie prawdy. Działanie w prawdzie o nas samych i naszej służbie społeczeństwu, jest warunkiem poprawy jakości szkolnictwa wyższego i nauki.

Ustawy te, choć może niedoskonałe, wychodzą naprzeciw oczekiwaniom szerokich kręgów społeczeństwa - stwarzają możliwość uporania się z problemem lustracji. Oczekiwana przez ustawodawcę jasna deklaracja, dotycząca współpracy z organami bezpieczeństwa systemu komunistycznego, nie narusza w naszym przekonaniu poczucia własnej godności i nie może być porównywana z tzw. lojalkami. Protesty części środowiska akademickiego są przesadne i choć pewnie w wielu przypadkach podyktowane są szlachetnymi przesłankami, to jednak stwarzają wrażenie występowania przeciw osiągnięciu klimatu prawdy. Nauczyciela akademickiego nie może charakteryzować jedynie jego specjalność naukowa. Środowisko, które ma ambicje do bycia przykładem prawości i do recenzowania procesów społecznych samo powinno być przejrzyste.

Zdaniem Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność”- teraz w Polsce, gdy od nowa budujemy zręby życia w wolności, prawda powinna być fundamentem naszego działania. Nie można jej zastąpić żadnymi spekulacjami. Szczególny obowiązek dbałości o prawdę ma środowisko nauki i edukacji. Myśląc o przyszłości, najwyższy czas, abyśmy z pokorą zmierzyli się z naszą przeszłością.

W imieniu Prezydium
Przewodniczący Krajowej Sekcji Nauki
NSZZ „Solidarność”
Janusz Sobieszczański